| Woensdag 17 juni 2008 - De dolkstoot van Sinke
Beste mensen, op het moment staat mijn hoofd er niet naar om met u op ongedwongen wijze te kouten over de recente gebeurtenissen binnen TON. Het is een groot drama, dat zeker zijn tol eist in mijn persoonlijke en politieke functioneren. Laat ik volstaan u mijn e-mail nieuwsbrief te presenteren, waarin ik mijn kant van het verhaal duidelijk maak, als tegenwicht tegen de laterlijke kletspraat van die onbetrouwbare nicht Sinke. Komtie: In de Elsevier van deze week staat een vervelend verhaal over een meningsverschil dat is ontstaan tussen mij en Ed Sinke, oud adviseur en bestuurslid van de Stichting Vrienden van Rita Verdonk. Om verdere misverstanden meteen in de kiem te smoren wil ik jullie langs deze weg mijn kant van het verhaal vertellen.
Allereerst wil ik benadrukken dat ik het zeer betreur dat deze affaire überhaupt in de publiciteit is gekomen. Je kunt altijd met iemand van mening verschillen, maar die verschillen moet je intern uitvechten. Zeker als je bezig bent met het opbouwen van een nieuwe beweging, waar je tegenstanders van iedere mug een olifant zullen maken om je zoveel mogelijk dwars te kunnen zitten.
Het maakt het extra ernstig dat juist Ed Sinke -- die beter weet dan wie dan ook hoe kwetsbaar zo’n nieuwe beweging is – degene is geweest die de publiciteit heeft gezocht. Afgelopen zondag heeft hij de journalist van Elsevier uitgebreid te woord gestaan en ook vertrouwelijke stukken gestuurd. Dat is trouwens niet de eerste keer. Ook het Story artikel van een paar weken geleden over de “oplichter” die al onze kaarten voor het feest van 3 april zou kopen, was door Ed Sinke bewust aan het roddelblad gegeven.
U weet dat één van mijn kernwaarden is dat ik uitga van het vertrouwen in mensen. Ik geef mensen graag mijn vertrouwen, tot het tegendeel bewezen is. Zo ook met Ed Sinke. Ed Sinke was één van mijn naaste vertrouwelingen van het allereerste uur. Hij stond mij bij tijdens de lijsttrekkercampagne van de VVD; tijdens de tweede Kamerverkiezingen; en was één van de medeoprichters van Trots op Nederland.
Mijn vertrouwen in Ed Sinke was zo groot dat ik hem heb gevraagd bestuurslid te worden van ons campagnefonds, de Stichting Vrienden van Rita Verdonk, waar hij op basis van dat vertrouwen verantwoordelijk was voor al het financiële reilen en zeilen van zowel de stichting als van de later opgerichte BV.
In de Elsevier van deze week leest u Ed Sinke’s kant van het verhaal.
In deze nieuwsbrief leest u hoe het daadwerkelijk is gegaan.
In de aanloop naar ons oprichtingsfeest van 3 april jongstleden was er een gebrek aan financiële verantwoording. Gezien alle drukte rond de voorbereidingen van ons feest nam ik genoegen met de toezegging dat Ed Sinke en Rob Boelen na 3 april de boekhouding op orde zouden brengen en verantwoording zouden afleggen.
Dat gebeurde echter niet. Mijn herhaalde verzoeken aan Ed Sinke om verantwoording werden steeds afgewimpeld. Op een gegeven moment had ik er genoeg van, en eiste op hoge poten de toegezegde verantwoording. Ed Sinke en Rob Boelen besloten toen een accountant in de arm te nemen die een rapport heeft opgesteld. Uit dat rapport bleek zonneklaar dat er geen cent verdwenen is. Dat is wel even belangrijk om te melden, omdat er in de Haagse wandelgangen en in roddelbladen ondertussen druk gespeculeerd werd dat er “tonnen” onttrokken zouden zijn uit Trots op Nederland. Onzin!
Wel bleek uit dat rapport dat de boekhouding zeer slordig was. Contracten zouden ontbreken. Urenstaten waren niet ingevuld of voor akkoord getekend. En nog meer van dat soort onvolkomenheden. Ed Sinke wappert nu met dat rapport in een poging zichzelf vrij te pleiten. Maar dit is nota bene een rapport van Ed Sinke over Ed Sinke. Dat is een slager die zijn eigen vlees keurt. Het rapport zelf was ook nog eens incompleet en bevatte een aantal onjuistheden. Wij hebben inmiddels de accountant gesommeerd deze onjuistheden weg te halen.
Ed Sinke en Rob Boelen waren volledig verantwoordelijk voor het financiële reilen en zeilen van de stichting en de BV. Het was dus ook hun verantwoordelijkheid te zorgen dat de boekhouding op orde was. Dat dit niet zo was, is dus hun aan te rekenen. Dat heb ik dus ook gedaan. Daar waren de heren niet zo van gediend, maar dat is dan jammer. Als je verantwoordelijkheid neemt voor iets, moet je ook man | | genoeg zijn om verantwoordelijkheid af te leggen als er iets niet goed gaat. Maar in plaats daarvan heeft Ed Sinke, overigens zonder Rob Boelen in te lichten, de pers gezocht en een deel van zijn eigen accountantsrapport naar buiten gebracht.
Tenslotte speelt er nog iets anders. Ed Sinke heeft tegen mij altijd verklaard dat hij gratis voor Trots op Nederland wilde werken. Daar ben ik hem heel dankbaar voor geweest. Tot ik op de balans een aantal grote betalingen aantrof aan zijn eigen bedrijf (Aspecto) en zijn management BV (Sinke Nieuwenhuis BV). De betalingen aan Aspecto waren voor een medewerkster die hij had ingeschakeld. En de betalingen aan zijn management BV waren voor zijn levenspartner, Jan Nieuwenhuis, die kortstondig directeur was van de Favorita BV.
Die betalingen zijn nooit met mij besproken, laat staan dat ik ze heb goedgekeurd. Hebben de medewerkster en Jan Nieuwenhuis werkzaamheden verricht? Absoluut. Hadden ze daar voor betaald moeten worden? Was zeker bespreekbaar geweest. Maar dat laatste is nooit gebeurd. Aan de ene kant roepen dat je gratis werkt, en ondertussen aan de andere kant stiekem via je medewerker en levenspartner grote betalingen doen aan je eigen bedrijf en je management BV is een praktijk die mij volledig in het verkeerde keelgat schiet.
Waarom doet Ed Sinke dit allemaal? Naar eigen zeggen omdat hij vindt dat ik hem zwart heb gemaakt in de media. Ook dat is pertinent onjuist. Ik daag u uit één knipsel te vinden in welke publicatie dan ook waarin ik onaardige dingen heb gezegd over Ed Sinke. Ik denk dan ook dat de ware reden een andere is, maar daar kan ik slechts naar gissen.
Rest nog alleen de vraag: hoe nu verder? Zoals ik eerder aangaf, ga ik uit van vertrouwen in mensen tot het tegendeel bewezen is. Wat Ed Sinke betreft is nu het tegendeel bewezen. Dat betekent dat ik: - De volledige financiële administratie zal overdragen aan een erkend accountantskantoor, met de opdracht de financiële administratie volgens de strengst geldende accountancyregels te controleren én op te stellen;
- De betalingen die Ed Sinke zonder voorafgaande toestemming van mij heeft gedaan aan zijn eigen bedrijf (Aspecto) en zijn eigen management BV (Sinke Nieuwenhuis BV) zal terugeisen;
- Ed Sinke en Rob Boelen persoonlijk aansprakelijk zal stellen voor alle materiële en immateriële schade die ze door hun toedoen hebben toegebracht en/of eventueel nog toe zullen brengen aan de beweging;
- Indien Ed Sinke en/of Rob Boelen nog meer vertrouwelijke stukken naar buiten brengen die mijn donateurs schaden, een kort geding tegen ze zal aanspannen met een dwangsom van €100.000,- per overtreding;
- Ed Sinke en Rob Boelen zal vervangen in het stichtingsbestuur door andere bestuursleden.
Dat dit onze beweging schade toebrengt is duidelijk. Onze tegenstanders staan natuurlijk te juichen langs de zijlijn: “LPF achtige toestanden bij Trots op Nederland!” Ze doen maar. Ik wist toen ik met Trots op Nederland begon dat de weg lang zou zijn, en dat we heel wat beren op onze weg zouden vinden.
Dat één van die beren in mijn eigen team zat, maakt het extra zwaar. Maar het is ook een wijze les voor de toekomst. De politiek is een hard vak. Met weinig echte vrienden. We zullen best nog een paar keer flink struikelen voordat de finish in zicht komt. Ik laat me er niet door uit het veld slaan.
Tenslotte nog dit. Uiteindelijk ben ik – Rita Verdonk – eindverantwoordelijk voor alles wat er binnen Trots op Nederland gebeurt. Deze vervelende affaire is dus ook uiteindelijk mijn verantwoordelijkheid. Ik kan me voorstellen dat een aantal van u teleurgesteld is dat nu ook wij niet vrijgesteld zijn van “gedonder”. Daarvoor bied ik u mijn excuses aan, en de belofte dat ik er alles aan zal doen deze vervelende affaire zo snel mogelijk op te lossen zodat wij weer door kunnen gaan met waar het uiteindelijk om gaat: Trots op Nederland.
Tot zover mijn eerder breed verspreide e-mail nieuwsbrief. Hier laat ik het even bij terwijl ik wat op adem kom. Maar u weet, zodra ik iets denk, bent u de eerste die het hoort! | |
