De kots gaat voor de baat uit bij de enige grote Nederlandse volksbeweging met zeebenen van sta vast.

28 februari 2008 - Zet TON er gekleurd op en win!
Lieve, lieve mensen, er wordt hier en daar wel geschamperd over mijn feest, maar het wordt natuurlijk fantastisch gezellig, te meer daar de fine fleur én de heffe van het Nederlandse volk zich daar schouder aan schouder en in grote eensgezindheid tegen één vast bedrag ongebreideld een slag in de rondte mag zuipen. Ik verheug mij nu al op de tafrelen die dat op gaat leveren en heb alvast een paar kamers gereserveerd in het nabij gelegen Lloyds Hotel, zodat de minder gedisciplineerden onder mijn gefortuneerde vrienden daar op een comfortabele brits hun roes uit kunnen slapen.

Maar nu iets heel anders. Zelf zal ik tijdens het feestje natuurlijk veel te druk zijn met het courtoyeren van de aanwezigen met de diepste zakken, want we houden het doel - het campagnebudget van 10 miljoen - scherp in het oog. Hierdoor zal ik waarschijnlijk niet in staat zijn om al te veel foto's te maken tijdens deze avond. Daarom wil ik trouwe volgers van deze website die ook op het feest aanwezig zullen zijn, vragen zo veel mogelijk foto's te maken. Ik hoop op een mooi

album van liefst compromiterende plaatjes. Harry Mens die een miljoenendeal rond ketst met een jacuzzikoning, Kai die met glazige ogen zijn twintigste Heineken wegtikt, AFTh die de billen van mijn campagnemeisjes monstert en alles wat er verder nog aan onverkwikkelijks zal voorvallen. Want geef een liberaal gratis bier en een jazz-zangeres en de remmen gaan los, daar kan ik over meepraten. Ik herinner met VVD feestjes... aiaiai. Men spreekt over de Gooise matras, maar het Haags waterbed steekt kwa formaat wel mooi de hofvijver naar de kroon. Maar goed ik drijf eh af.

Wat ik dus wil, is foto's van het feest, die u kunt mailen naar info[apenstaartje]trotstrut.nl. De allermooiste foto's worden gratis hier geplaatst. En de allerallermooiste verdient een hoofdprijs, waarover ik later nadere mededelingen zal doen.

Uw reacties en ideeën zijn welkom op ons Weblog

1 maart 2008 - Wilders... doe het niet!
Lieve mensen, zoals u weet ben ik het vaak met de heer Wilders eens. Soms ook vind ik dat Geert te ver gaat in zijn kritiek op de Islam, en vooral op de manier waarop hij die uit. Maar vanzelfsprekend is voor mij de vrijheid van meningsuiting het allerbelangrijkste punt in het huidige politiek debat. Een punt waar bijzaken als files en immigratiestromen volledig bij verbleken. Vijmeesuiting gaat voor alles! Toch ben ik bang voor de effecten van DE FILM als deze uit zal komen. Het is duidelijk dat dit gepaard zal gaan met een hoop media-aandacht en heisa en dat alle camera's in de hele wereld op Wilders gericht zullen staan. Dat is een slechte zaak. Heel veel mensen die - zowel in Nederland als daarbuiten - uitstekend werk verrichten kunnen hierdoor grote persoonlijke maar ook financiële schade lijden. Het landsbelang is in het geding mensen!

En daarom wil ik een oproep doen aan Wilders om DE FILM níet uit te zenden. Het zou een waardige, verstandige beslissing zijn als hij het landsbelang vóór liet gaan en de democratie - hoor en wederhoor,

gelijke aandacht voor iedereen - een eerlijke kans zou geven. Maar ik vrees dat ik voor dovemansoren spreek, want Wilders heeft al vaker laten blijken niet open te staan voor mijn toch belangwekkende en op grote intelligentie gestoelde mening. Ik vrees met grote eh vreze, mensen, dat DE FILM er inderdaad komt en dat er relletjes ontstaan, door perfide buitenlandse machthebbers geïnitieerde demonstraties waarbij - God verhoede het - misschien zelfs slachtoffers zullen vallen, met alle media-aandacht van dien. Vragen over wie verantwoordelijk is, meer aandacht voor Wilders, die uitgebreid kan uitleggen hoe belangrijk zijn vijmeesuiting wel niet is.

Daarom ben ik bang. Dat mag u rustig van mij weten. Doodsbang dat Wilders eind deze maand DE FILM in al zijn hevigheid de ether en het internet inslingert en er een echte ramp plaats vindt, namelijk dat Wilders ons Groot Oprichtingsfeest op 3 april volledig overschaduwt!

Uw reacties en ideeën zijn welkom op ons Weblog

10 maart 2008 - Drukdrukdruk... Rita in het nieuws!
Mensen, ik ben schuldig en u een verontschuldiging verschuldigd. Al reeds bijna een hele week heb ik niets meer van mij laten horen, hier op mijn vrije en vrijblijvende alternatieve weblog. Hoog tijd om weer eens bij te praten. Het was me ook het weekje wel, eh, mensen. Zo was ik eh hoogstpersoonlijk bij het proces tegen tasjesdiefdoodrijdster Germaine eh C. Persoonlijk vind ik dat 180 jaar werkstraf wel wat veel is, voor iemand die in een opwelling per ongeluk een allochtone tasjesdief dood rijdt. Ik had eerder voor vrijstraf gepleit.Het begint er in Nederland steeds meer op te lijken dat eh, als je je eh bezit verdedigt, dat je dan eh vogelvrij wordt verklaard. Dat is de onjuiste beweging.

Een zeer belangrijk proces, waar mijn aanwezigheid dringend gewenst was. U begrijpt, vrienden, dat op een evenement dat draait om emotionele zaken rond het eh draaivlak van allochtoon en autochtoon Nederland, dat daar veel pers op af komt. Daar valt voor onze beweging Trots op Nederland (afgekort als TON, mensen, niet Trots op NL, onthoud dat nou eens!) veel meer eer aan te behalen dan aan zo'n debat over files of immigratiebeleid. Waar hooguit één camera staat. U begrijpt dat ik nu in één middag meer promotie heb kunnen maken voor onze beweging en waar T.O.N voor staat - het grondrecht om je bezit te verdedigen tegen buitenlanders - dan ik in parlementaire debatten in de zijlijn ooit zou kunnen. Bovendien had ik hier in de perskamer na dit proces onbeperkte spreektijd, wat met mijn eh-probleem ook wel is meegenomen. Het kost mij met mijn gestamel nu eenmaal wat langer om mijn verhaal te houden.

Na mijn uitspraken over het proces kwam er meteen een negatieve reactie van mannetje Pechtold van D66, die beweerde: "Politici spreken geen recht. Als Verdonk de wet wil wijzigen, treed ik graag met haar in debat. Wetten worden in het parlement gewijzigd, niet in de rechtszaal." Wat Pechtold vergeet, is dat ik ook als politicus een mens ben, met een eigen mening, die ik mag uiten. Als zelfs D66 nu al het recht op vrijmeesuiting wil gaan beknotten, waar blijven we dan in dit land? Puh!
So, dat kan Pechtold-de-Schmechtold in zijn zak steken. Als hij dit leest, laat hem maar opkomen, in het parlement of in de rechtszaal... zullen we eens zien wie hier de echte kerel is. Ik lust hem rauw!

Overigens, terug komend op mijn eh-probleem, ik kreeg laatst ook van Kay al opmerkingen over mijn vele eh'tjes. Hij vindt dat ik een cursus moet doen, bij de onomatopedagoog of zoiets. Om vloeiender te leren spreken. Het is waar dat het erger lijkt te worden naarmate ik meer moet eh improviseren. Een door Kay geheel uitgeschreven speech, die

ik alleen maar uit mijn hoofd hoef te leren of van de autocue oplezen, lekker stevig in de make-up (wist u dat ik me laat adviseren door dezelfde styliste die ook ooit Oprah onder handen nam?) en met een mooi mantelpakje aan, dat komt er nog wel gemakkelijk uit. Maar zo unferfroren voor de microfoon wat intelligents zeggen, dat leidt onherroepelijk tot eh-gestamel. Lastig.

Goed, wat hebben we verder nog voor belangrijks gedaan de afgelopen week? Ah ja! De geheime besprekingen met Harry en Kay over de te volgen promotielijn. De kaarten voor ons feest zijn nog steeds niet verkocht en vooral die boot wil maar niet vol. Persoonlijk had ik een grief over de positionering van mijn promotiespotjes tijdens de zendtijd van Harry. Ik mag daar wel het hart van mijn doelgroep (ondernemend en vermogend Nederland) aanspreken, maar precies na mijn spotje komt elke keer een of andere 'block head' in beeld. Een soort omhoog gevalen tuinder met een bokserskop die financiel of beleggingsadvies geeft en die nog geen twee zinnen achter elkaar kan zeggen. Je ziet gewoon hoe de regisseur van dat spotje heeft geworsteld met het communicatief onvermogen van die man. Hij zegt een zin (of zelfs een halve zin!) dan is er een knip, en dan zegt wij weer een zin (of de tweede helft). Met totaal willekeurige intonatie. Alsof hij nagesynchroniseerd is door een Tamil. Bij ons thuis liggen we met zijn allen elke keer blauw om die man (echt Tena-time wat mij betreft). Maar hoe grappig ook,het leidt wél af van mijn spotje net daarvoor. In plaats van naar mijn site te surfen om kaarten te bestellen liggen de mensen thuis onder tafel te hikken. Dat kán gewoon niet.

Helaas schijnt die beleggingsadviseur met zijn onbedoeld lollige spot wel enorm goed te betalen, dus Harry had geen zin om hem er uit te flikkeren. Wél heeft hij beloofd eens met de goede man te gaan praten over een nieuwe commercial. Want al heet het een televisiespot, zó is het medium natuurlijk niet bedoeld.

Zo, daar heb ik mijn afwezigheid van een week toch weer ruimschoots goedgemaakt met een klein kijkje achter de schermen van Rita Verdonk en TON. U weet weer helemaal wat onze beweging beweegt.

Uw toegenegen,
Rita Verdonk


Uw reacties en ideeën zijn welkom op ons Weblog

15 maart 2008 - Geheime giften moeten mogen!
Het is verdorie ook elke keer iets anders. Nu wil dat mens van eh Ter Horst van Binnenlandse Zakken weer een nieuwe wet die behalve alle politieke partijen ook politieke bewegingen verplicht stelt hun financiële bronnen te openbaren. Ik vind dit echt een belachelijke actie van de gevestigde orde om het nieuwe politieke bewegingen onmogelijk te maken om mee te doen. Waarom zou voor ons hetzelfde gelden als voor echte politieke partijen? Wij zijn nu eenmaal geen politieke partij maar een beweging. En een beweging is niet hetzelfde als een politieke partij! Dat ziet toch een kind?

Zo heeft TON geen leden met stemrecht en krijgen wij straks ook geen enkele invloed op het bestuur van Nederland! Of, wacht, nee, dat krijgen we natuurlijk wél. Maar het is ons met onze zetels in het parlement straks ten ene male onmogelijk om daarvan misbruik te maken ten voordele van onze geheime geldschieters. Hoewel..., nee, ook dat klopt niet. Want we hebben in de regering toch een zekere macht. Maar natuurlijk zouden wij van TON daar nooit misbruik van maken. Wij zijn immers recht door zee! Wij zijn open en eerlijk en wij zeggen waar het op staat. Alleen wie ons geld geeft, dat gaat gewoon niemand wat aan.

Kijk, ik kan me voorstellen dat men wil weten uit welke hoek een partij als de eh PVV van Wilders gefinancierd wordt. Als blijkt dat er belangrijke geldstromen uit Israëlische bronnen richting Wilders vloeien (let op, ik zeg niet dat het zo is, ik hypothecatheriseer), dan is dat goed om te weten omdat dat de houding van Wilders jegens moslims in een bepaald daglicht stelt. Maar wij van Trots op Nederland (afgekort TON of T.O.N. maar in ieder geval nooit Trots op NL, dat is een achterhaald concept), wij hebben niks te verbergen. Het is alleen zo dat enkele van onze weldoeners liever niet met hun steun aan TON in de openbaarheid treden. Dat is hun goed eh recht.

Kijk, het is eigenlijk heel logisch. Ik als mens Rita Verdonk heb bijvoorbeeld een heel goede relatie met bepaalde mensen uit de vastgoedwereld. Mensen met veel geld, die pal staan achter de ideeën, de visie, de filosofie en het gedachtengoed van mijn beweging TON. Zij vinden het bijvoorbeeld net als wij belangrijk dat er niet getornd wordt aan de aftrekbaarheid van de hypotheekrente. Óók niet -  

zoals de geheime agenda van de PvdA voorstaat - voor hypotheken boven een bepaald bedrag. Sterker, juist niet voor leningen boven een bepaald bedrag. Dat gaat onze sympathisanten namelijk zowel persoonlijk als zakelijk zakken met geld kosten omdat hun eigen huis en hun portefeuille prestigieuze objecten minder waard worden. Door TON te steunen, hopen ze op de lange duur enorme financiële aderlatingen te voorkomen. Zo betaalt hun investering zich ruimschoots terug. Maar moet jan en alleman dat weten? Dacht het niet.

Dat is één voorbeeld. Maar zo zijn er natuurlijk nog veel meer te bedenken. TON is een echt rechtse partij, die korte metten wil maken met allerlei dure sociale vangnetten, het veel te ingewikkelde ontslagrecht, de macht van de bonden, overdreven bescherming van het milieu en meer zaken die de ontwikkeling van ons bedrijfsleven remmen. Wij denken niet - zoals de PVV - dat je files kunt bestrijden met een simpele immigratiestop, maar willen wel zo veel mogelijk belemmeringen voor het bedrijfsleven opheffen. Schiphol moet ongebreideld kunnen groeien, géén tolwegen, geen kilometerheffing. Gewoon meer wegen bouwen - ook goed voor de werkgelegenheid van onze ingenieurs - en ophouden met zeuren over in de weg liggende bossen, ecohamsters en andere groen ge-eh-neuzel.

Het bedrijfsleven is tevreden over deze houding en wil ons daarom steunen. Maar omdat bedrijven ook moeten denken aan hun imago en de prijzige trend om vooral ecologisch en duurzaam te zijn, doen ze dat het liefst anoniem. Die anonimiteit heb ik mijn gulle gevers ook beloofd! Het kan dus niet zo zijn dat de regering mij straks alsnog verplicht om openheid van zaken te geven, waardoor duidelijk wordt aan welke economische partijen ik eh 'schatplichtig' zou kunnen zijn. Dat is geenstijl!

Tot zover deze eh heldere uiteenzetting over mijn standpunt betreffende de openbaarheid van de financiële geldstromen rond politieke partijen en eh bewegingen. En u weet ook: zodra ik eens iets denk, bent u de eerste die het hoort.

Uw reacties en ideeën zijn welkom op ons Weblog
 

24 maart 2008 - Politiek is minder leuk
Beste mensen, ik heb het moeilijk vandaag. Wat te veel hardgekookte eieren gegeten, vrees ik, want het zit me letterlijk en figuurlijk tot híer en het huilen staat mij nader dan het lachen. De politiek wordt steeds minder leuk, vooral omdat het zo'n achtbaan is. Op en neer en op en neer!

Eerst had ik er echt zin an, toen ik jongetje Rutte in de hoek had gezet en de VVD mijn royale achterste had toegekeerd, inwendig heftig middelvingers opstekende. De roes! Eindelijk op eigen benen. Maar toen kwam de realiteit. Er moest een beweging komen. Dat werd TON. Trots op Nederland. In TON voelde ik ook mijn eigen trots op de moedige beslissing om pardoes uit de VVD te stappen na alle kruiperijen en praatjes van dat stelletje sigarenasrevers. Ze konden bidden en smeken wat ze wilden, maar ik zegde mijn lidmaatschap op.

Kort daarna kwam er even een dipje. Er gebeurde niet veel, het kabbelde voort en Geert Wilders, die toch zo'n beetje op hetzelfde onvrede-electoraat mikt als ik, kreeg geheel onterecht veel meer media-aandacht. Ik kon ook niet veel anders doen dan feesten en bewegingen (nooit partijen zeggen) aflopen om te lobbyen en bij het zakenleven in het gevlij te komen. Niet dat het veel meer opleverde dan wat vage toezeggingen, maar enfin, alles beter dan saaie vergaderingen over immigratie en files.

Tussendoor was er even de introductie van ons logo, dat was wel leuk, maar de nieuwe naam die het reclamebureau bedacht: Trots op NL, die wilde maar niet aanslaan. Iedereen en ikzelf ook trouwens, bleef TON zeggen. Fiasco.

Toen besloten we eindelijk de trossen los te gooien. Kay had een geweldige stunt bedacht, waarmee we zowel de landelijke pers zouden halen als veel fondsen binnen. Een groots startfeest voor TON. Met een VIP gedeelte voor mensen met veel geld, die dan dicht bij mij konden komen en zelfs wellicht even met mij zouden kunnen praten. Plus een goedkoop gedeelte voor de massa, mensen die slechts 75 euro konden schokken voor een avondje in mijn nabijheid. Ik had me er eerlijk gezegd hel veel van voorsgesteld. Ga maar na... honderduizend vrienden op Hyves... die zouden natuurlijk allemaal vechten om een van de 2.000 beschikbare kaartjes binnen te slepen.

Helaas liep het anders. De VIP-kaarten heb ik onder mijn vrienden, kennissen, bekende Nederlanders, kopstukken en Harry Mens moeten uitventen. Ik voelde me soms net zo'n tweedehands Bentley-verkoper. Van de 2.000 gewone kaartjes werden maar een paar honderd verkocht. En intussen naderde de deadline. Het zou ons toch niet

gebeuren dat ons grote openingsfeest in de Amsterdamse haven in het water zou vallen. Dat Rita Reijs onder mijn lodderig oog voor een handjevol rijke patjepeeërs, 200 gewone lieden en Harry Mens zou moeten optreden. Er moest iets gebeuren!

Tja, en dan is het fijn als je Kay hebt. Die tovert op zo'n moeilijk moment altijd weer een gebraden kippetje uit de hoed. Want wat bedacht hij...? Er kwam een BV. En die BV, met de lollige naam Favorita (voelt u hem?), die zou de merchandising van het merk TON gaan verzorgen. Favorita BV kon zo allerlei giften verzamelen en geldstromen besturen zonder dat duidelijk hoefte te worden hoe dat nou precies zat. Zie ook mijn verhelderende artikel hierboven, waarom dat moet mogen. En omdat niemand kan zien hoe het werkt, kon die BV Favorita ook luidkeels melden dat een 'anonieme weldoener' 'heel veel geld' zou hebben betaald voor de resterende 1800 kaartjes, zodat wij die uit zouden kunnen delen aan de VW Golftypes. Zo zou het toch nog een democratisch volksfeest kunnen worden, met toegang voor iedereen die TON een warm hart toe draagt.

Briljant! Natuurlijk is er helemaal geen weldoener, maar met die eerste 200 verkochte kaartjes plus de VIP-pot waren we toch al uit de kosten. We verdienen nu weliswaar niet veel meer aan het feest, het is in ieder geval lekker vol en het levert zodoende een hoop goodwill, positieve pers en reclame op!

Tenzij... en daar zit ik nu dus erg mee, tenzij, beste eh mensen, er allerlei ongewenste elementen op mijn feest komen. Bandeloos tuig dat er geen 75 euro voor over had om tegen mij te komen getuigen, maar die als het gratis is best met een stapel taarten willen komen gooien. Ik las opmijn op één na favorieta site geertstijl.nl dat er plannen zijn in die richting. En dat maakt me toch wel bang. Begint zo'n feest leuk, eindigt het met een taartengooibeweging en krijg ik als het tegen zit nog een fit na!

Oh ja, en Fitna, dat zit er ook nog aan te komen. Hij stelt het uit. Draait en doet zielig. Slaat alle mogelijkheden tot uitzending af om dan straks op het allerlaatste moment tóch met die GVG K-film te komen. En dan natuurlijk de dag voor mijn feest. Ik zie de bui hangen. Fitna haalt de wereldpers, iedereen roept schande, de nationale noodtoestand wordt uitgeroepen. Wilders voor en Geert na... er worden Nederlandse vlaggen en diplomaten verbrand in achterlijke culturen... En oh ja, er waren relletjes bij het feestje van Rita, wist u dat?

Hoela, de eieren komen terug... Snel, een teiltje!

spotprentkwestie heel kies in beeld gebracht. Zonder een onvertogen woord. En - en daar ben ik Geert uiterst dankbaar voor - ruim op tijd om mijn Amsterdam Terminal Party niet te overschaduwen. Want me dunkt dat eventuele opwinding over deze toch wat saaie film rond 3 april wel geheel geluwd zal zijn. Dus, Geert, bedankt!

Nu ga ik weer een tukje doen om mijn been eh rust te gunnen. En u weet ook: zodra ik iets denk, bent u de eerste die het hoort.

Uw reacties en ideeën zijn welkom op ons Weblog
 

27 maart 2008 - Het boek was beter
Nou, eh, mensen, hier spreek ik weer even tot u, dit keer vanuit het ziekenhuis waar ik lig met een gescheurd eh bovenbeen. Het wordt ook tijd dat ik leer dat een keldertrap iets is waar je afloopt, niet een plek om midden in de nacht allerlei gymnastische oefeningen te gaan zitten doen. Zeker niet op mijn leeftijd. Maar daar wilde ik het niet met u over hebben want dat is privé. Nee, het gaat nu natuurlijk over de film van Wilders. Ik moet zeggen dat ik er enorm blij mee ben. Het is een mooi uitgebalanceerd, met goede argumenten omkleed rationeel verhaal tegen de nefaste invloed van het moslimisme in de Westerse wereld. Van de mislukte vliegtuiglandingen in New York tot de Deense  

30 maart 2008 - De groeten terug
Hoe vervelend zo'n blessure ook is, het is wel hardverwarmend om te zien hoeveel mensen nog de moeite nemen om mij even een kaartje of briefje te sturen. Ik heb bij elkaar toch zeker enige tientallen beterschapswensen mogen ontvangen. Verrassend vond ik wel dat tussen die 23 berichten er ook een brief van Mark Rutte zat. Als deze foto genomen wordt, heb ik de brief net gelezen. Mark wenst mij van harte beterschap en spreekt de hoop uit dat mijn val naar de kelder van mijn huis geen slecht voorteken is voor wat betreft de standvastigheid van mijn beweging en mijn positie in de verkiezingenpolls. "Je moet maar zo denken, Rita", schrijft Rutte amicaal, "wees maar blij dat je niet op je achterhoofd gevallen bent." Daar voegt hij nog aan toe dat hij hoopt dat ik maar snel mag herstellen van mijn spierscheur in mijn dij zodat ik tijdig voor mijn havenfeest mijn zeebenen weer zal vinden. Aardig van Mark. Hierbij mijn welgemeende groet terug.

Zo. Genoeg lichamelijke oefening voor vandaag. Tot later. en u weet...
zodra ik iets denk, bent u de eerste die het hoort.

Uw reacties en ideeën zijn welkom op ons Weblog

30 maart 2008 - De dichter preekt
Triomf! Jubel! Kuitenflikker! Iemand maakte mij vandaag opmerkzaam op een nonsensegedicht dat te mijner ere werd gecomponeerd door de bekende volksdichter (voormalige dichter des Vaderslans) Gerrit Komrij! U kent hem misschien niet, beste mensen, maar dat is dus best een bekende schrijver, die heel veel beroemde boeken heeft geschreven. Hij woont ver van het gepeupel op een kasteel in Portugal, waar hij vanuit een ebbenhouten torenkamertje neer kijkt om het armoedige gekras en gegrabbel van de gewone mensen in de Lage Landen. En nu schreef hij dus een gedicht over mij, Rita Verdonk! Ik zal het hier voor u citeren:

Rita de Hork

Vóór alles geldt de hoffelijkheid jegens de mensen die er anders over denken of die uit een andere wereld komen. Vóór alles geldt de wet dat vreemdelingen heilig zijn. 
Katholieken, Turken, Limburgers, Koerden, niemand is bij voorbaat van de beschaafde wereld uitgesloten. 
De politiek lapt die wet nu op grote schaal aan zijn laars. 
Het meest verontrustende is dat ook de linkse en traditioneel liberale partijen op dit punt volkomen de kluts kwijt zijn.
Als losgeslagen beesten. 
Wat de leiders van de PvdA en de VVD tot hun kiezers en hun achterban (die niet altijd samenvallen) zouden moeten zeggen is: Godverdomme, laat het uit je stomme kop jullie stomme poten uit te steken naar vreemdelingen, hetzij hier op doorreis, hetzij bij ons herberg en beschutting zoekend. 
Wij, burgers, zouden de politici heel wat minder onderdanig moeten toespreken en het beest bij zijn naam moeten noemen. Verdonk, zouden we behoren te zeggen, jij hork, jij trapt op eeuwige mensenwetten. Evenveel gevoel zit er in je horkerig lijf dan bloed in een rotsklomp.

We zeggen het niet. We hebben het behoorlijk gedefinieerde fatsoen opzij gezet en er het vage begrip voor teruggekregen.
Het woord fatsoen alleen al. Drijf er de spot mee en je krijgt de handen op elkaar.

Het woord respect alleen al. Drijf er de spot mee en je krijgt de handen op elkaar.
Onhufterigheid, alleen zo’n woord hoor je af en toe nog.
Het geldt voor links en voor rechts en voor het midden. Als elementaire eigenschappen van de democratie geridiculiseerd moeten worden is het onderscheid tussen de politieke partijen opgeheven. 
Dan kunnen we net zo goed ook het woord democratie vergeten en overstappen op de eenpartijenstaat.
Het grootste bewijs voor het einde van de democratie is wel dat er zoveel over democratie wordt gepraat. Geluld, geleuterd, gezeverd, mag ik wel zeggen. 
Zwevers troef, en een definitie ho maar.

Met democratie als woord wordt niet de spot gedreven. Het woord danst op ieders lip. Er worden veel, heel veel monologen gewijd aan de toestand van de democratie. Alleen al daarom zou je nattigheid moeten voelen. 
Zoveel mooie en brave woorden wijd je alleen aan een overledene.

GERRIT KOMRIJ

Mooi hè? Ja, hij kan behoorlijk fel zijn, die Komrij. En dat mag ook, want wij van Trots op Nederland (afgekort TON) zijn helemaal vóór de vrijmeesuiting. Ik geloof niet dat dit epistel per se bedoeld is als lofdicht. Hier en daar klinkt toch enige lichte kritiek door. Enfin,het is satire hè, u kent dat wel, dat is altijd een beetje overdreven.
Maar het feit dat de Grote Meester mij opmerkt. Dat hij zich verwaardigd zijn eh pen in de giftige inkt te dopen om een nietsontziend beeld te schetsen van mij, Rita Verdonk, dat is toch wel een zeer grote eer.
Mocht u dit lezen, meneer Komrij, weet dan dat aan de eettafel van het gezin Verdonk altijd een plaats voor u is, ook al behoort u tot een minderheid.

Door naar pagina TIEN