DAGBOEK: de karavaan huilt, de boer ploegt verder!

Zondag, 4 november 2007. Ontzettend vervelend, dat ik afgelopen vrijdag de sterfdag van Theo vergeten was. Stom ook, maar ja ik heb ook zoveel aan mijn hoofd met die nieuwe beweging. Enfin, in de publieke opinie is trouwens ook een kentering te herkennen. De mensen worden steeds kritischer op de polariserende kant van Theo en de gevolgen daarvan voor de samenleving. Dus misschien maar goed als ik er niet al te lang bij stil sta. Ik weet trouwens zeker dat Theo zelf de sterfdag van Theo ook vergeten was, als hij nog geleefd had.

AKO. Maandag, 5 november. Of eigenlijk dinsdag zes, want het is na middernacht. Net terug van de AKO-uitreiking. En alweer heb ik een debat gewonnen! Heerlijk om voor het oog van de natie bij Pauw en Witteman dat miserable ventje van een Grunberg in het stof te doen bijten. Die woont sowieso in New York, dus die hoeft niet op onze bescherming te rekenen. HA!
Arie (ik mag Arie zeggen tegen A.F.Th.) kraaide er helemaal van, en liet nog even fijntjes weten dat hij bescheiden is en af wil van dat grote bekken. Nou vond ik de heupen van zijn vrouw best meevallen, maar enfin, misschien had hij het over zijn ex, ik kan niet alles bijhouden. Arie zat trouwens aan een separaat tafeltje, apart van de andere genomineerden, zo zeker van zijn winst dat hij zich al bij voorbaat van die losers wilde distantiëren. Wat dat betreft voel ik ook een sterke verwantschap met deze reus van de Nederlandse literatuur. Een man van formaat. Alleen in zijn hoekje, maar zich wel mooi gesteund wetend door Rita Verdonk, de meerderheid van het volk en een stel knappe koppen.
Over knappe koppen gesproken, die Pauw is ook een naar mannetje, zeg. Een leuk koppie, maar erg oppervlakkig. En behoorlijk links, volgens mij. Keurde mij geen blik waardig, maar zat wél de hele avond te goedelen met die Belgische kakmadam.
Enfin. Het zal me ook worst wezen. Ik heb op nationale televisie het debat gewonnen en Arie kreeg de AKO literatuurprijs! Nederland is trots op A.F.Th. en Nederland is trots op mij en ik ben trotser dan trots op Trots op Nederland! Joepie!

PS: net de beelden teruggezien. Even noteren dat ik óók moet glimlachen en doen alsof ik geamuseerd ben als ik niet aan de beurt ben. Want dan ben je soms tóch in beeld en de desinteresse dróóp er af en toe af! Scherp blijven, Rita, scherp blijven!

Dinsdag 6 November. Vreselijk, wat daar gebeurt in Pakistan. Een president die zomaar honderden opponenten laat oppakken en die dan tegenover de verzamelde internationale pers zoete broodjes gaat zitten bakken. En het bijzondere is... hij komt er mee weg.
Terwijl in Nederland een capabel man als Donner op het matje wordt geroepen omdat zijn departement zich wat al te gretig heeft verdiept in een paar pennelikkers, snoert Musharraf in één machtig gebaar de hem onwelgevallige pers de mond, en passant ook nog de rechterlijke macht 'herstructurerend'.
Persoonlijk vond ik het wel humor, dat binnenkijken bij de GPD. Die regionale persmuskieten zijn soms lastige horzels, die net zo lang blijven graven tot ze iets vervelends gevonden hebben. Graven wij bewindslieden een keer terug, is het meteen hommeles. Jammer dat

de mannen van Donner zich niet hebben gehouden aan het Elfde Gebod: Gij zult niet gesnapt worden.
Ik heb Kay meteen met Stan H. laten bellen om de regelmatige onderlinge contacten even op een laag pitje te zetten. Ik hoef even helemaal niet te weten waar het bij de Telegraaf volgende week over gaat. Dat zit sowieso wel snor.
Mijmerend over Musharraf blijven er toch twee belangrijke vragen door mijn hoofd spelen. 1: Zou zo'n coup door een 'presidente' in Nederland kans van slagen hebben? 2: Komen nou straks al die Pakistaanse vluchtelingen óók naar Nederland?

Brainstorm met K. We krijgen er niet genoeg van, het creatief nadenken over de aanpak van onze campagne om de andere 99% van Nederland voor onze beweging te winnen. Zelf wil ik graag een sterke slogan, waar we heel lang mee verder kunnen. Trots op Nederland heb ik natuurlijk prima bedacht, maar zo heten we al. De volgende vraag is: "Wat willen we de mensen precies wijs maken?" Als ik gewoon op een rijtje zet wat ik allemaal wil realiseren in dit land, komen er dingen uit die het gewoon niet goed doen bij de mensen. Van die 'Ik ben hier geboren en eet alleen volkoren'-achtige kreten. Ik dacht nog dat ik het bekende "Wie hier niet als vriend naar binnen huppelt, wordt er meteen weer uitgeknuppeld" misschien een keer in een speech kon gebruiken, maar dat vond Kay dat te volks. Alsof er iets mis is met volks! Nou jaaaa! Maar goed, Kay heeft er verstand van, zegt hij.
Het moet intelligenter. Iets als "Niet de slapheid van de Verlinksing, niet de intolerantie van de Verwildersing... maar de redelijkheid van de Verdonkering!" Het is het nog niet helemaal, maar we zijn er bijna uit.

Donderdag 08-11-2007: Crisisberaad! Sinds het weinig overtuigende optreden bij P&W maandag (volgens mij hadden in ieder geval mijn tafelgenoten wel door dat ik het boek niet echt erg zorgvuldig had gelezen. Ze zullen hopelijk begrijpen dat ik als kersverse eenmensfranctie geen tijd heb voor zulke dikke pillen. Had dat Belgische niemandalletje het beter getroffen met haar dito.)niet meer in het nieuws geweest. Of tenminste, niet echt spetterend, opzienbarend. Hoe zal ik het zeggen? Het pruttelt een beetje. Daarom wat bevriende knappe koppen bij elkaar geroepen, om weer eens een flinke plons in de mediavijver te bedenken. Tijdens zo'n brainstorm merk je toch wel wat een gek mens ik eigenlijk ben. Ik ga echt helemaal los! Op een gegeven moment zaten we serieus te overwegen om een eigen Trots op Nederland biermerk te gaan lanceren. Tja, en dan komen de ideeën, hè. Van BierTon en Verdonkerner Pilsner kwam ik op een gegeven moment op Ara Bier. Met op het etiket zo'n vogel met zo'n haakneus. Gelachen dat we hebben! Op een gegeven moment was ik echt bang dat mijn Tena Lady het niet meer zou trekken. Natuurlijk zijn we er verder niet op door gegaan. Toch denk ik dat je behoorlijk wat reacties kan losmaken met zo'n stunt, vooral bij het niet-drinkende deel der natie. Ik zag de reclame al voor me: Ara Bier: je drinkt het met een schijfje Mos-limoen. .... Moslim-oen? Oh jee, daar ga ik weer! Tena-tijd!

Vrijdag 09-11-2007. Pauw en Witteman gekeken en mijn vrolijke bui van vanmiddag is meteen over. Wat een sukkel zeg, die Simon Rozendaal. Het Grote Goed Nieuws Boek... wie zit daar nu op te wachten... lees verder op pagina 3