Mark my words: Wat er ook gebeurt en wat Mens en de mensen ook zeggen, ik blijf trouw aan Kay!

Zondag oktober 2008 - Sinke ontjamd
Beste Mensen, het is een fijne dag. Dat is geen objectief gegeven, natuurlijk, maar een eh gevoelsmatige interpretatie van mijn persoontje. Het ging gewoon lekker vandaag, in de voorversprekingen en op de persconferentie zelf. Ik kon helemaal mijn verhaal kwijt en niemand viel me in de reden. Er werden geen taarten gegooid en woorden als NSB-hoer en Rita Rot Op zijn niet gevallen. Dus ik tel mijn eh zegeningen, mensen!

Maar het mooiste was natuurlijk wel dat ik vrijuit kon spreken over de deconfiture van Ed Sinke. Edje Watletje staat er gekleurd op in het rapport dat ik heb laten opstellen door de uiterst capabele forensische accountants van Integis. Daaruit blijkt zonneklaar dat Sinke de boel bij TON wel degelijk geflest heeft. Hij zou alles voor ToN gratis doen maar heeft uiteindelijk ruim 216.000 euro gedeclareerd voor zijn bedrijf Aspecto. Eh Ruim twee ToN! Lekker gratis!

En het mooiste is... ik heb dat nu zwart op wit! Met andere woorden, lieve mensen: ik heb Sinke bij de korte haartjes! Het is achteraf alsnog een heterdaadje! Hij is er bij. De sigaar! Plus nog wat uitdrukkingen die betekenen dat Ed Sinke de lul en lelijk in de aap gelogeerd is. Als het aan mij ligt, blijft het daar niet bij en logeert Eduardus Sinkus binnenkort heel ergens anders. Waarbij ik met name denk aan de Sing Sing van Scheveningen! Met als belangrijkste straf dat - hoe vaak en langdurig onze opnichter onder de gemeenschappelijke douches ook de zeep opraapt - er geen enkele Bubba genegen zal blijken om Sinkes sterrenstatus van de ter nauwernood passende kloppende inhoud te voorzien. Dat zal hem leren!

Misschien dat u nu vraagt: "Maar Rita, is het nu wel verstandig om dit allemaal via de pers te spelen?" Dan antwoord ik met een volmondig JA! Het verraad van Sinke aan TON móet openbaar gemaakt worden!Gerechtigheid móet zegevieren! Er zijn nu eenmaal regels en daar heeft iedereen zich aan te houden: van het Tweede Kamerlid Ayaan, via het Servische pubermeisje Taïda tot de bewegingsoplichter Sinke. Zo gaan wij niet met elkaar om in dit land. Zo - gaan - wij - niet - met - elkaar - om!!!! Bovendien vind ik het echt vet soppen, zoals 't journaille bij dit soort gelegenheden aan mijn lippen hangt.

Maar goed, enfin, we moeten verder. Intussen wordt er achter de schermen hard gewerkt aan het definiëren van de standpunten van ToN (Trots op Nederland). We zijn een heel eind op weg. Er is het afgelopen jaar een grote eh vooruitgang geboekt. Stonden we aan het begin van onze start nog met lege handen, zo kunnen we nu op onze vingers natellen dat er binnen afzienbare tijd concrete beslissingen omtrent onze standpunten genomen zullen kunnen worden.

Wij zullen hoogstwaarschijnlijk onder andere een aantal verrassende oplossingen voor het fileprobleem presenteren, en verder pleiten voor minder belasting van de oude partijen en meer zorg voor de arme, slecht opgeleide en domme mensen die voor een groot deel onze achterban vormen. Verder gaan we keihard voor minder Moslims en onveiligheid en vooral minder immigratie en minder files!

Verder - en dat mag u echt een speerpunt noemen - zullen wij veel energie steken in het formuleren van precies die standpunten die kunnen rekenen op de grootste steun bij de bevolking. Want ook dat is democratie, beste mensen. Daartoe houden wij nauwgezet de reacties op het internet bij, zodat wij precies weten wat er speelt onder de mensen. Het gaat immers niet aan dat een belangrijke beweging als Trotst op Nederland op weg naar een meerderheid in de regering zomdaar 75% van haar aanhang verliest. We zijn Wall Street niet!

Hier moet ik het bij laten, Beste Mensen. Het is laat en ik ga nog even zitten nagenieten van de verwoestende slag die ik heb toegebracht aan het Sinkedier. Bij gedachte alleen al dat dat onderkruipsel nu in zijn hol zijn wonden ligt te likken bereik ik al bijna een spontaan hoogtepunt. Ik ga lekker voor de buis hangen en de bloederigste scenes van Kill Bill nog eens in slow motion bekijken. Dan ben ik er morgen weer helemaal eh klaar voor.

Graag tot gauw. En u weet: zodra ik iets denk bent u de eerste die het hoort.

13 oktober 2003: Pauw en Witteman laten Hitler aan het woord
Beste mensen, het is een grof schandaal. Opnieuw biedt de linkse kerkpers alle ruimte aan vijanden van mijn beweging Trots op Nederland. Wat een eenzijdige berichtgeving weer! Terwijl ik al maanden probeer om weer eens voor een leuk item uitgenodigd te worden, laten ze wel Ad Sinke zijn verhaal ophangen! De verrader van TON, de man die in zijn eentje meer schade heeft aangericht dan 9/11, orkaan Catharina en de hele economische crisis bij elkaar. De laagbijdegrondse rat die door zijn slinkse kuiperijen eigenhandig heeft gezorgd voor het enorme zetelverlies van mijn persoontje. Die mag daar minutenlang een beetje de vermoorde onschuld gaan zitten spelen. Nou jaaaaah!

Ik kan niet anders dan onder ogen zien: het gaat Slecht met TON. En wie zijn schuld is dat? Juist! Sinke! Die vieze relnicht zat helemaal te glimmen onder de dikke laag poeder die zijn pokdalige huid moest verhullen. En wat bleef hij redelijk! Oh, meneer bleef zo redelijk. Bah, misselijk gewoon. Geen onvertogen woord onsnapte aan zijn dunne, bloedeloze lippen en hij bleef maar strak en onschuldig uit zijn koude, onmenselijke ogen in de camera blikken. En niemand, niemand ziet dat achter dat onschuldige, poeslieve uiterlijk een giftige slang schuilt. Een slang die ik ooit aan mijn borst heb gedrukt en die mij nu vol overgave, lieve woordjes lispelend, het venijn zomaar Whammm in de halsslagader jaagt. Ssssssssinke! Ik háát die man!

Trouwens, al die kerels aan die tafel bij P&W zijn door en door slecht. Ik zag wel hoe ze heimelijk (en soms zelfs openlijk) plezier beleefden aan mijn teloorgang. Natúúrlijk heb ik spijt van mijn aanval op Sinke. Het ís niet goed voor mij en voor TON. Maar ik kon het niet laten! Ik

kan het toch niet over mijn kant laten gaan dat de man die mij zo koel de rug toekeerde ongestraft aan de einder verdwijnt? Ik kan het niet ik kan het niet ik kán het niet!

Maar ze zullen niet aan mij ontsnappen, al die mannen. Met hun fijne glimlachjes, hun minachtende blikken. Ze kunnen het gewoon niet uitstaan dat een vrouw als ik tot de hoogste toppen van de Olympus reikt. Ze keken met lede ogen naar mijn onstuitbare reis naar boven. En uiteindelijk hebben ze mij als één machtig mannenbolwerk de weg naar het hoogste ambt versperd. Maar ik laat het er niet bij zitten. De namen zijn genoteerd: ED SINKE. Herman van Veen. Mark Kleijn Essink, Onno Ruding (Et Tu Onno), Jeroen Pauw en Paul Witteman.

De namen staan met onmisbare inkt in mijn geheugen gegrift en ooit, ooit als ik aan de macht kom, dan zal ik mijn gram halen. En niet zomaar mijn gram... mijn kilogram! De theaterdieren aan tafel zullen de uitdrukking wel kennen: "Hell hath no fury but a woman scorned'. Het klopt. En laat ze hun borst maar nat maken want ooit zullen de vlammen van mijn wraak aan hun belachelijke schriele kuiten likken. En dan zullen ze denken: "Hadden we déze dame toch maar met iets meer respect bejegend." Helaas is het dan te laat, heertjes. Ik ken geen genade. Ik heb al te veel meegemaakt. De bodem is bereikt. Ik kan nu alleen nog maar omhoog. Omhoog! Omhoog!

Wacht maar tot ik President van Europa ben. Wacht maar. De naam Sinke zal uit de geschiedenisboekjes geschrapt worden. Ik zal hem en die lieve partner van hem voor eeuwig verbannen naar de darkroom van hun eigen lot. Ja dát zal ik! Heus hoor! Ik vertel geen sprookjes.

Het bejaardenprobleem volgens TON
Beste mensen... het gaat niet goed met Nederland. De rijkdom in ons land is oneerlijk verdeeld! Het is hoog tijd dat er iemand opstaat die de vinger op de zere plek durft te leggen. Zachte heelmeesters maken - eh - stinkende wonden! En die stinkende wonden zitten vooral bij de bejaarden! De bejaarde bevolking, door de oude politiek steevast aangeduid met het positieve eufemisme 'senioren' of zelfs 'de zilveren generatie', vormen een etterende doorligplek in onze bedlegerige economie. Gaat u maar na.... 65% van de rijkdom in ons land is in handen van de 10% oudste inwoners. Maar tegelijk gaat tweederde van de gezondheidskosten - betaald van úw belastingcenten! - naar precies de mensen in hun laatste ongezonde levensjaar. Dat is een zeer onrechtvaardige situatie, waarmee nog een enorme electorale winst te boeken valt!

Zoals u weet, signaleert TON niet alleen de problemen maar geven we er altijd meteen een praktische oplossing bij. De overheid wil bezuinigen, maar wil het hete hangijzer van de palliatieve zorg niet aanpakken. TON haalt maar weer eens de kastanjes uit het vuur.

Wij stellen voor om het bejaardenprobleem bij de bron aan te pakken. Bijvoorbeeld door al die gefortuneerde oudjes zélf de kosten voor de zorg in hun laatste levensjaar te laten dragen. Ze hebben immers geld zát! En als ze minder draadkrachtig zijn of hun geld zelf willen houden, bieden wij ze een redelijk alternatief. We kunnen bijvoorbeeld nadrukkelijker dan nu gebeurt de optie van euthanasie naar voren brengen, daarvoor de nodige middelen ter beschikking stellen en de bejaarden wijzen op hun verantwoordelijkheden. Zij hebben zélf de volgende generatie op de wereld gezet, die vaak nog diverse decennia in goede gezondheid voor de boeg heeft. Het is niet eerlijk als ze ons nu laten opdraaien voor de financiële consequenties van het onnodig lang uitstellen van hun laatste ademtocht. Get eh real, mensen!

Tot zover mijn betoog. Goed hè? Denk u eens in wat het oplevert als we er in slagen bejaarden - Ed Sinke voorop! - vóór aanvang van hun kostbare laatste levensjaar het tijdelijke voor het eeuwige te laten verwisselen. 66% besparing op de gezondheidszorg! Ik ben blij dat ik het vandaag op dit blog heb kunnen publiceren, als overtuigend bewijs dat TON de geestelijke moeder is van dit briljante idee.

Kortom, dit was weer een welbestede dag. Zelf iets bedacht! Dat komt niet vaak voor. Ik ga direct mijn ouders bellen met het goede nieuws. En u weet, zodra ik iets denk, bent u de eerste die het hoort.
 

14 Oktober 2008 - TON vindt eindoplosing bejaardenprobleem
Beste mensen, het is niet te geloven, maar bij onze Zuiverburen loopt een vent rond die zich een kruising tussen Rita Verdonk en Geert Wilders noemt. Ene Jean-Marie Dedecker. Wat moet ik me daarbij voorstelen? Een stotterende eh dragonder met een naar rechts overhangende blonde pruik? Qua voornaam past het overigens wel, die tweegeslachtigheid. Enkele citaten, afkomstig uit een interview dat Dedecker had met de journalist Arnold Karskens:

"Ik ben niet links of niet rechts. Ik ben averechts. Ik wil change."
Nou jaaaaaah! Breit in één zin zowel citaten van mijn persoontje als van Obama tot een broddelwerkje. Schande!

"Ik ben een beetje Verdonk. Haar kordaatheid als minister van Vreemdelingenzaken in een tijd van politieke correctheid sprak me aan. Ik ben een beetje Wilders. Wat me aantrekt, is zijn economisch rechtse koers. Het liever rechtop sterven dan geknield leven. Ik heb hem ontmoet. Het is een aangenaam mens."
Tssss, gooit hij me op één hoop met die Wilders. En ik dan? Ben ik geen aangenaam mens?

"Ik ben heel veel Pim Fortuyn. Ik heb dezelfde rechtheid. Ik durf te zeggen dat de allochtone criminaliteit groter is dan die onder autochtonen. Dat slaat aan bij het publiek."
Duidelijk een geval van meervoudige persoonlijkheid. Wilders, Fortuyn, Verdonk, Obama.... Dedecker is niet goed sinke snik. Toch heb ik tussen alle onzin ook een interessant nieuw onderwerp in zijn interview angetroffen. Een item dat hier in Nederland nog niet voor het voetlicht is geweest. Ik denk dat dat precies het juiste onderwerp is om mezelf weer eens flink mee te profileren. Ik citeer weer Dedecker:
"In België is 65 procent van de rijkdom in handen van bejaarden. Tweederde van de gezondheidkosten gaat naar mensen in hun laatste levensjaar. Moet de overheid hier zorg voor dragen of is het ook de verantwoordelijkheid van de familie? Het zou hardvochtig ten opzichte van de volgende generatie zijn als ik daarover niet spreek."

Natuurlijk! Het oud-Hollandsche spel bejaardengispen! Een vergeten onderwerp waarmee ik hoge ogen kan gooien. Een onderwerp ook dat de jeugd zeker aan zal spreken. En een onderwerp dat nog niet doodgedicussieerd is op mijn TON-wiki, zodat ik nog gewoon kan doen of ik het zelf bedacht heb. Eens even denken hoe ik dat aan de vork kan steken... Mag ik mijn standpunt op het gebied van bejaarden hier even op u droogoefenen? Ik doe dat dan in de vorm van een soort speech of een persconferentie. Zodat ik het straks in één keer zonder onnodig eh gestotter aan het Nederlandse volk kan presenteren.

26 oktober 2008: Één jaar Trotstrut!
Beste mensen, Ik weet niet wat het is, maar ik voel me daar toch iets heerlijks aankomen... Het voelt groot en machtig en warmkloppend en het nadert langzaam maar onvermijdelijk. Volgens mij is het... ik weet het bijna zeker... ja, mensen, het is een eh mijlpaal!

Nog even en Trotstrut, mijn trouwe dagboek waarin ik de meer belangrijke facetten van mijn leven kon vastleggen, ongehinderd door politieke of maatschappelijke conventies, bestaat bijna 1 jaar. Dat wordt me daar toch een feestelijke bedoening! Daar kunt u de donder op zeggen. Ik nodig meteen ook iedereen uit. Vriend en vijand, iedereen die - zelfs al is het maar zijdelings - betrokken was bij de glorieuze opkomst en steeds verder uitdijende groei van mijn eh beweging.

Dat wil zeggen: Mark Rutte, natuurlijk, want zonder de stimulerende tegenwerking van Mark was ik die drempel nooit overgestapt. Was ik nu waarschijnlijk een sudderende, verkrampt lachende voorzitter van een ingeslapen rechts partijtje geweest, zoals hij nu, gedoemd om tot in eeuwigheid te trachten nét zo controversieel en standvastig te zijn als Geert. Vorige week weer bij P&W, probeerde hij weer heel stoer een tiental Marokkaanse pubers in Gouda tot nationale ramp te verheffen. Gouda is nog lang niet uitgemolken waar het de PVVD betreft. Kaassie!

Wie nog meer? Geert zelf, natuurlijk. Kijken of ik hem nu eens zo ver kan krijgen dat hij zijn vrouw meeneemt. En kijken of het waar is dat zij altijd minstens drie meter achter hem moet lopen op straat. Heel raar, want zo lelijk is ze niet, dat Geert zich voor haar zou moeten schamen. Maar goed, misschien moet het van de Likoed. De orthodoxe joden proberen nu ook al te zwaar opgemaakte en 'onzedig' geklede vrouwen uit hun wijk te weren, dus de stap naar een boekra met sluier is maar klein. Grappig toch, hoe alles in de wereld naar elkaar toe groeit.

Verder heb ik vanzelfsprekend een plaatsje ingeruimd voor de honderdduizenden Hyves-vrienden die al een jaar lang trouw achter me blijven staan. Zelfs nu het wat minder gaat met de beweging TON heeft er nog niet één zich afgemeld. Ze zijn allemaal nog steeds volop vriend. Fantastisch en hartverarmend. En een veilig gevoel voor de verkiezingen, dat er een harde kern is die door dik en dun achter je blijft staan. Wat dat betreft een stuk trouwer dan mijn gemiddelde TON-fan.

Harrie Mens mag natuurlijk niet ontbreken. Die gouden vent met zijn trouwe hondenblik is vierkant achter mij blijven staan waar anderen het hazenpad kozen toen het eventjes minder ging. In nood leert men zijn

vrienden kennen en Harrie is een echte vriend. Jammer alleen dat hij op het laatst een beetje vervelend ging doen over Kai. Typisch gedrag van een ambitieus haantje dat een zwak moment van zijn rivaal aangrijpt om een stapje dichter bij het Alphavrouwtje te komen staan. Helaas kun je daar niet op voorhand op selecteren, anders zou ik geen enkele man met een pik van minder dan 12 cm meer in mijn gevolg opnemen. Het gebrek aan hangwerk moet gecompenseerd en dat gaat op een gegeven moment geheid tegen je werken. Al is geheid hier misschien niet het juiste woord gezien die twee minipaaltjes.

Kai zelf krijgt wat mij betreft een ereplaatsje op de gastenlijst. Hij mag zelfs het bal met me openen. Als hij tenminste belooft om zich in het vervolg te onthouden van vernederende uistapjes naar een mislukte campagne voor Giel Beelen, die hij zelfs met keihard valsspelen niet aan de Televisierring kreeg. En dat optreden in Lingo! Waar hij in hemdsmouwen stond te juichen alsof hij de nieuwe François Boulanger was. Ik ging door de grond van plaatsvervangende schaamte.

’s Kijken. Is de lijst zo compleet? Ik heb tot nu toe vooral mannen. Kan ik niet iemand bedenken die geen pik heeft? Ach ja, natuurlijk.... Ajaan! Ik zal Secretaria meteen een uitnodiging laten sturen. Hebben we wel een adres? Enfin, ik schrijf gewoon A.H. Ali, New York op de envelop. Dat komt zeker aan.

Sylvia Toth zou ik ook graag hebben, maar dat gaat niet lukken, vrees ik. Die heeft zelfs al vriendelijk bedankt voor de viering van het vijfjarig bestaan van ToN. En dat is pas in 2012!

Wie zeker wel wil komen is Peter van der Voort. Die leeft helemaal op in mijn bijzijn. Tijdens onze vorige ontmoeting voelde ik al dat hij een zwak heeft voor oudere vrouwen. En sinds die tijd ben ik alleen maar ouder geworden, dus dat komt goed uit.

Nou, volgens mij wordt het echt top. Alleen nog bedenken waar we de fondsen vandaan moeten halen. De bewegingkas begint aardig leeg te raken na al dat gedoe met Sinke. Gelukkig heb ik die kosten tijdig aan zien komen en speciaal voor dit eerstejaarsfeest een flink bedrag weggezet op een IJslandse bankrekening. Ruim 5% rente, dus we kunnen flink in de bus blazen!

Binnenkort doe ik verslag van het feest. En u weet, zodra ik iets denk bent u de eerste die het hoort.

2 november 2008 - How do you voodoo?
Beste mensen, U kent mij als een innovatief en daadkrachtig beleidsmaker met een scherpe visie op de huidige trends van vandaag én de toekomst. Dat moet ook wel, want we leven in een wereld die sterk aan veranderingen onderhevig is. De ontwikkelingen volgen elkaar in hoog tempo op. Nederland is in beweging, dus moeten wij als beweging meebewegen. Gezien de recente gebeurtenissen in het buitenland, waar de humor een belangrijke rol speelt in de stijgende populariteit van de beleidsmakers, moet ook ik als mijn persoontje stappen gaan ondernemen om weer in het brandpunt van de publieke focus te staan.

waren niet aan te slepen en de uitgever liep fluitend binnen.
Interessant. Onze beweging kan wel een zakcentje gebruiken. Dat bracht mij op het lumineuze idee om óók zo'n pop uit te brengen. Van mezelf! De Rita Verdonk Voedoepop! Natuurlijk laat ik de productie en het in de handel brengen van deze pop via een van mijn zakelijke relaties lopen, zodat de oorsprong van dit initiatief niet tot mij terug te leiden is. Vervolgens begin ik - net als mijn Franse evenknie - een groot proces tegen de producent die het waagt mijn goede naam en faam aan te tasten. Gevolg: heel veel gratis publiciteit, sterk stijgende verkopen en dus inkomsten voor de partijkas. God weet dat we het hard nodig hebben, want de ene na de andere sponsor loopt weg. En die IJslandse rekening blijkt ook geen goede zet te zijn geweest. We hebben zelfs onze verjaardagsfeest moeten afzeggen. Waarom luister ik ook steeds naar Kai?

Als we toch bezig zijn, kunnen we er meteen wel een paar extra poppen tegenaan gooien. Een mohammedaanse Wilders met een grote geblondeerde baard en een moufta. Of een doe-het-zelf Jezuspop met een écht houten kruis, spijkers en een hamertje. Als het maar flink beledigend is, zodat er mensen tegen gaan protesteren. Dat is dé manier om de Youtube-generatie naar de winkel te krijgen.

Wel, beste mensen, u leest het, ik bruis van de plannen om onze beweging vérder te helpen. Graag tot gauw, want u weet: zodra ik iets denk, bent u de eerste die het hoort.

Sarah Palin laat zich op scherpe wijze door een comedienne parodiëren om de gunst van het publiek te winnen. En in Frankrijk is het nu de Président zelf die - na het intelligent marketen van de gelijknamige camembert-kaas - is overgestapt op de parodiërende humor. U begrijpt waar ik heen wil: Le Poupée Vaudou Sarkozy. Een luchtigheidje, dat waarschijnlijk onzichtbaar was gebleven als Petit Nicolas het links had laten liggen. Maar dat deed hij niet. Hij begon een rechtszaak om de pop uit de winkel te laten halen. Gevolg: de poppen

29 November 2008 - Rita's Receptenhoekje - Gebakken lucht.
Tja, Beste mensen, het is weer eens hommeles. Na die rat van Sinke die het schip verliet is het nu mijn goede vriend Kay die me in de steek laat vallen. Tijdens een lezing bij een universiteit in een hoofdstad sprak hij in relatie tot onze beweging van... Gebakken Lucht. Dat werd natuurlijk meteen door alle media gretig opgeblazen. Wat mensen echter niet weten, is dat Gebakken Lucht een heel gewoon gerecht is, dat ik dikwijls klaarmaak en waar Kay van smult. Als Kay dus spreekt over dat voor hem TON gelijk is aan Gebakken Lucht, dan bedoelt hij daarmee natuurlijk dat hij onze beweging synoniem vindt voor de lekkere Gebakken Lucht die ik regelmatig voor hem bereid. Voor de culinaire liefhebbers van lekker smakelijk eten volgt hier het recept:

De basis van Gebakken Lucht bestaat uit een stevige klont vochtige humbug, liefst van de bekende Amerikaanse onderneming Habberdash & Cy, die ook het merk 'BS' voeren. Daarbij voegt u twee eetlepels zemelen, liefst de authentieke variant uit Bazel. Maar als u die niet kunt vinden mag u als alternatief ook de wat goedkopere variant gebruiken, uit het Belgische Zeveren.

Doe humbug en zemelen samen in een flinke doofpot en klop flink op tot een luchtige massa ontstaat van ongeveer twee keer het oorspronkelijke volume. Tijdens het opkloppen kunt u eventueel wat gepeperde uitspraken doen, maar dit is niet noodzakelijk. Het geheel met de mantel der liefde bedekken en een tijd laten sussen.

Plaats het nu sterk uit proporties geblazen geheel in druppelvorm op een gloeiende plaat in een hete luchtoven. Als het goed is, haalt dit niet veel uit. Dit geeft u wat tijd om hoog van de toren te blazen teneinde aan te kondigen dat de Gebakken Lucht een donkerbruin vermoeden krijgt. Na 40 minuten op de hoogste stand (pyrolyse) is de gebakken lucht gereed. Serveren met mosterd, na de maaltijd.

TIP: met wat restjes humbug, zemelen en een korreltje zout bakt u overheerlijke kletskoek!

Dus u ziet, mensen, het gaat helemaal nergens over. Onze beweging in de vorm van mijn persoontje is inderdaad erg goed in het produceren van Gebakken Lucht. Maar dat betekent niet dat we geen inhoud hebben! Trots op Nederland doet aan 'Politiek Light'. Geen gewichtigdoenerij, maar gewoon een verrassende verzameling van intellectueel vedergewichten met uitstekend voetenwerk.

Natuurlijk lopen wij als gevolg daarvan niet op de zaken vooruit, bij ToN. Dat veronderstelt immers serieus nadenken en een mens moet zijn beperkingen kennen. Maar we zijn wel zeer flexibele en alerte trendvolgers. Zo sloot ik mij in no time naadloos aan bij het populaire standpunt van de PVV van Wilders en zijn Agemaatje op het gebied van roken in de Horeca. Het standpunt van TON: Roken moet mogen in de kleine bruine cafés aan de haven. Want (en deze bedacht ik er helemaal zelf bij) voor je het weet hebben we in Nederland alleen nog maar gedoogde coffeeshops. Heel even heb ik overwogen om aan dit verhaal ook nog een allochtoon tintje mee te geven maar mijn gezond verstand (ziet u wel!) vertelde me dat dat wel eens als te vergezocht bestempeld zou kunnen worden.

NEWSFLASH.... Aggut, mensen, mij bereikt zojuist het trieste bericht dat Kay van der Linde zich terugtrekt uit de partij. Vanwege die Gebakken Lucht-story die ik hier net met kracht ontkracht heb! Tja, nu zitten we dus met de Gebakken Peren (ook erg lekker, maar zwaar op de maag). Wat nu? Wat nu?

Het lijkt mij eh belangrijk, beste mensen, om even de balans op te maken hoe we er voor staan. De huidige top van mijn beweging bestaat nu uit mijzelf en, eh, 's even denken. Secretaria telt natuurlijk niet mee. Harry Mens is nog niks binnen TON, maar die wil misschien nog wel wat betekenen, tegen een beschaafde vergoeding. Aan ons natuurlijk. Dan hebben we nog eh, ik natuurlijk. En eh...

Nou ja, het doet er ook helemaal niet zo veel toe uit hoeveel mensen de top bestaat. It's lonely at the top, zong Frank Sinatra al, geloof ik. En een stuk beter dan die laffe Teeuwen! En It's a Jungle out there, volgens Johnny Weismuller. Maar ik ben niet klein te krijgen. Tenminste, niet kleiner dan nu, met mijn vijf vier zetels. Tjonge, wat kan het hard gaan. Maar goed, ik zit hier op het zolderkamertje van de partijtop hoog en droog. Na ons de zondvloed mensen! Ik ga door. Recht door. Nog iemand een puntje gebakken lucht? Er is meer dan genoeg voor alle leden! Hihi.

Tot zover weer mijn verslag van de actualiteiten van TON en Rita Verdonk. En u weet, zodra ik iets denk, bent u de eerste die het hoort.
 

16 juni 2009 - Stilte rond de storm
Beste mensen, u eh wéét dat ik af en toe denk, dus zult u wel denken... waarom verschijnen de gedachten van Rita niet meer op die heerlijke trotstrut-site? Dat komt, ik ben zo druk geweest met het decimeren van mijn achterban, het minimaliseren van mijn populariteit en het tot de kleinst mogelijke proporties terugbrengen van mijn aanwezigheid in de regering, dat ik domweg geen tijd heb gehad u hier op de hoogte te houden van mijn Denken.

Het principe van mijn strategie is duidelijk. In de afgelopen perioden heb ik ontdekt dat een beweging met meerdere mensen in de top gewoon onhoudbaar is. Wie ik er ook bij neem, ze ontberen allemaal de visie, de intelligentie en het karakter om zich met mij te kunnen meten. Al mijn adviseurs en volgers verbleken bij mijn enorme uitstraling. Dat leidt tot jaloezie en kinnesinke, en uiteindelijk tot ruzie.

Ik heb daarom besloten om alléén door te gaan. Met naast mijn trouwe secretaRia zo min mogelijk 'getrouwen' of zelfs maar Hyves-'vrienden' (die me sowieso allemaal hebben laten verrekken, de honden!). Als je geen vazallen hebt, kunnen ze je ook niet laten vallen. Mijn uiteindelijk doel is om te eindigen zoals ik begon. Het als éénmansfractie met een stevig salaris zo lang mogelijk uitzingen, veel reizen, op schoot bij Mandela en Wiegel, af en toe een P&W'tje tussendoor, commissariaatje hier, erelidmaatschapje daar... Daar kun je heel oud en tamelijk welvarend mee worden, zonder gezeur van achterbanmannetjes.

Ik zeg u dus... Adieu! Gaat u maar iemand anders volgen.
Weet u wat? Wend u tot Wilders. U verdient elkaar.

omhoog

Het einde? Neen... Rita maakte een nieuw begin op pagina 15